Herseyden bir şarkı çıkmaz ya.. her şarkıdan da çıkılmaz ya.. kalbin de ruhun da farkında.. hikayen bitmemisti aslında.. hakikat neye yarar göz yalansa..bilsen hic ağlar mıydın sonunda..?duyar mı ki anlar mı sorunca? Koca bir an yansın mı karşında..belki son sabahtır..belki de bahardir..alll aklımı al da..yerine koy zamanı... baska bir karanlik istemem ki artık... ruyadan guzelse.. ah bu aşk bu aşktır....
Son sabah..mvö
****************************
''Kafam iyiydi gör-düm, kalbim iyiydi sev-dim. Gerisi Deja vu...'' Pelout'suz günlere gelsin.
Hayat mı benim hakkımı veriyor, ben mi hayatın hakkını veriyorum. Son günler de kafam da italik bir soru.. Tekerrür kısmını yaşamaktan baydım. Tanrım, ileri alabiliyor muyuz? -------''-Görmediğim yerlerden lütfen.'' demek istiyorum. Ama inat değil mi, demiyorum işte...
*******
Bir çok zaman vücut dilinin iyi birşey olduğuna inanıyorum.ya da inanıyordum..duma duma dum..
İnandığım için değil , reflekslerim böyle çalışıyor bir çok zaman da.. yani kötü birşey de, bir tepki de, bir olumsuzlukta.. Ağzımı açıp, laf sokmak.. ters şeyler söylemek işime gelmiyor bir çok zaman.. Yada empati yoksunluğum burada devreye giriyor. Birinin bana iki ağır laf söylemesindense suratını çevirmesi daha çok gücüme gidiyor.Huzurumu alıyor..
Bu kadar tekerrür diyipte, herkesi kendin gibi sanmamayı öğrenememekte ayrı bir ahmaklık pelo lo ? Ben beni görsem , bulsam soracağım bunları tek tek..
Akyaka'ya geldiğim de gitti pelout.. kaldı pelin. sensiz bir eksiğiz dedim..dinletemedim.
herkesin herşeyi aynı şekil de yaşaması, hissetmesi, anlaması no mümkün!
Sadece kalemimden cıksın öfkem diye yazıyorum kara bloğuma bir bir..
belki de bazı insanlar yüzle, bazı insanlar sözle geliyordu kendine..
senin kırılganlıkların başkalarının neşesi.. senin alınganlıkların başkasının kahkası olabiliyordu hayatta. Bu hepimiz için mümkün, bu hepimiz için en gerçek halindeydi nitekim..
Surat yapmış, tepki koymuşsun.. kızmış ,susmuşsun. kime ne..
Belki de sana ne..
********************************
çok hayal kuruyor musun dedi.. hala bu yüzden nefes alıyorum dedim..sessizce seyretti..
hayal edin..
hayal kur-un..
ve bazı şeyler var ki ''hayal gücüm'e'' gidiyordu..
******************
Sessiz, sessiz geliyor Bayram..
Her zaman gelmeden önce ki o seyredişim düşüyor aklıma.. Bilinmez bir hüzünle..
Ne olduğunu bilmediğim hüzünleri de seviyor muyum, nefret mi ediyorum bilemeden öleceğim sanırım.
Sonra met-üst giriyor sessizce göğsümün içinden.. ''hüzün de gözlerimize olmuş pimapen..''diyerek seviyor saçlarımı birbir..
umursamamaya çalışıyorum da.. olmuyor.. sırtımdan ittiriyor.. tüm gücümle karşı da koysam.. yine o yere geliyorum bilinçsizce..
Bayram mı?
Bayramlar yanında sevdiklerin varsa güzeldir, özeldir. Huzur vericidir.
Benim için yine epey ayrı ve aykırı olduğu orta da..
Eskiden de ayrı geçiyordu ama diego vardı sanırım diyorum bugünler de.. Oğlumun göğsüne kafamı sessizce bastırırken..
Sevdiğim şeylerle, sevmediğim şeyleri.. İnsanları birbirine karıştırıp, tam ortasından kesiyorum desteyi..
Sonunu bildiğin bir oyunda, tekrar tekrar oynamak değil miydi her biri.. sonununu bildiğin o macera da, nefessiz kalmak.. desteleri bir bir karmak..
***********
hayat, bana her gün birşeyler sunuyor ceplerinden çıkartıp. Bense sevdiklerimi özledikçe, gökyüzüne çeviriyorum kafamı.. Belki karşılaştırır, kavuşturur bizi bu sefer diye..
İnsan herşeyden kaçıyor da, kendinin üstüne basamadan kaçamıyor...
Sonra hüzün abla.. Sonrası yürek çarpıntıları, sonrası ülser, sonrası gastrit..
